سلامت باش

درمان آنفولانزا با مصرف سیر

بی شک طی دهه‌های اخیر بیشتر مردم دنیا با خواص متعددی از گیاه افسانه‌ای (غذا و دارویی) سیر آشنایی پیدا کرده‌اند که از جمله این اثرهای درمانی آن عبارتند از:کاهندگی فشار خون، کاهندگی کلسترول خون، کاهندگی قند خون، کاهندگی غلظت خون، ضد‌گرفتگی عروق قلبی و مقوی قلب و…؛ هر چند که تردیدی در درستی چنین اثراتی برای گیاه معجزه آسای سیر نیست.
این گیاه همچنین دارای عملکرد مؤثر و اثبات شده ضد‌سرطانی، ضد‌میکروب قوی علیه باکتری‌های بیماریزا، ضد‌انگلی (کرم‌های آسکاریس، قلابدار، کرمک) و ریارد یا آمیب، ضد‌رماتیسم، ضد‌قارچ (‌آفت دهانی، کچلی، پوستی)، ضد‌سم، مقوی معده و محافظ کبد، ضد‌درد، ضد‌حشره و مقوی میل جنسی نیز هست.
سیر به سبب داشتن اثراتی همچون ضد‌احتقانی، خلط آور، ضد‌اسپاسم، محرک دستگاه ایمنی بدن و اثر ضد‌ویروسی از دیر باز برای درمان بیماری‌های حاد و مزمن عفونی و غیرعفونی ریوی به کار می‌رود. حکیم ابن سینا از این گیاه برای درمان سل ریوی، آسم مزمن و برونشیت بهره می‌جسته است.
خاصیت ضد‌ویروسی سیر روی چندین نوع ویروس بیماریزای خطرناک به اثبات رسیده است؛ از جمله آنفولانزا، تبخال و… . از آنجایی که اثر ضد‌ویروسی سیر ابتدا به سبب اثر گذاری مستقیم ترکیبات مؤثره عصاره آن صورت می‌گیرد سیر قادر خواهد بود به‌طور غیرانتخابی، سویه‌های متنوع‌تری از ویروس آنفلوانزا را مورد حمله قرار دهد.
بیشتر این تاثیرات درمانی سیر، نه تنها در انسان بلکه در دام‌ها و حیوانات خانگی نیز قابل اعمال است.
همگی این واکنش‌های شگفت انگیز درمانی سیر بر طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها، مرهون مواد مؤثره شامل ترکیبات گواردی اسانسی (گلی کوزیدهای سولفوره که مسئول بوی آن نیز هست)، ویتامین‌ها به‌ویژه نوع C، E و بتاکاروتن و نیز آنزیم‌هایی همچون پراکسیداز، میروزیناز و گلوکوسینولاز است.
از آنجایی که خواص اصلی درمانی سیر مربوط به مواد گوگردی آن است، بنابراین اعمال هرگونه واکنش خارجی همچون حرارت، ترشی و… که به‌طور مستقیم خود این مواد گوگردی را نابود سازد، یا به‌طور غیرمستقیم آنزیم‌های فعال‌کننده این ترکیبات مؤثره گوگردی را تحت‌تأثیر قرار دهد می‌تواند در کاهش قدرت عملکرد درمانی سیر مؤثر باشد.
چون مواد مؤثره سیر در اثر له شدن و تحولات آنزیمی متعاقب آن روی مواد گوگردی فعال می‌شود، بنابراین بلعیدن حبه نجویده آن، یا خشک کردن غیراصولی آن می‌تواند مانع بروز اثر درمانی چشمگیر گیاه شود.
هر چه بوی سیر بیشتر باشد، نشان دهنده بیشتر بودن مواد گوگردی آن در نتیجه اثرات به‌مراتب قوی‌تر آن است. مصرف مرتب روزانه حداقل ۵-۳ گرم سیر برای جلوگیری از بروز بیماری‌های قلبی – عروقی لازم است. برای تخفیف بوی دهان متعاقب مصرف سیر می‌توان بعداز خوردن آن از گشنیز، جعفری، سیب، برگ کاهوی تازه و یا سکنجبین استفاده کرد.اگر چه این‌گونه خواص سیر که در بالا گفته شده طی صدها و هزارها سال تجربه حیات بشری، آزموده و به اثبات رسیده است.