سلامت باش

پیشگیری بهتر از درمان بیماریها

سلامت باش

تنبلی چشم یا آمبلیوپی نوعی اختلال بینایی است که اگر به موقع تشخیص و درمان نشود، چشم فرد را  کم بینا یا نابینا می‌کند.درصورت تشخیص به موقع، به راحتی و کاملا قابل درمان است.
آمبلیوپی حالتی است که در آن بینایی یک یا هر دو چشم بدون وجود ناهنجاری‌های ارگانیک و ساختمانی چشم کاهش می‌یابد.آمبلیوپی یا تنبلی، نوعی اختلال چشمی‌است که چشم به ظاهر سالم کودک را درگیر کرده و باعث اختلال دید طبیعی آن می‌شود به عبارت دیگر شاید ظاهر چشم سالم باشد، اما دید کودک، حتی اگر عینک داشته باشد هم کامل نیست این حالت، زمانی اتفاق می‌افتد که تکامل بینایی در یک چشم به‌صورت طبیعی اتفاق افتاده، اما در چشم دیگر غیرطبیعی است.
تنبلی چشم اغلب، فقط یک چشم را درگیر می‌کند، اما در برخی مواقع ممکن است در هر دو چشم نیز اتفاق بیفتد و باعث ایجاد دید ناکافی در چشم راست و چپ شود.
مسیر بینایی از تولد تا 9 سالگی تکامل می‌یابد و در دوران شیرخوارگی سرعت این تکامل افزایش پیدا می‌کند و نیز سرعتی که تنبلی چشم پیشرفت می‌کند به سن کودک بستگی دارد زیرا کودکان کوچکتر سریعتر به سمت کاهش بینایی پیش می‌روند البته برگشت و بهبودی آمبلیوپی هم در افراد کوچکتر سریعتر و بهتر است.
پس از پنج سالگی، هر چه درمان چشم تنبل بیشتر به تعویق بیفتد، احتمال به دست آوردن بینایی کامل کمتر می‌شود به طوری که پس از هفت تا ده سالگی، درمان هیچ تاثیری در بینایی نخواهد داشت.
تنبلی چشم علل مختلفی دارد که عبارتند از تنبلی ناشی از عیوب انکساری(یعنی ضعیفی چشم که شامل نزدیک بینی، دوربینی وآستیگماتیسم می‌شود)، تنبلی ناشی از انحراف چشم و نیز تنبلی ناشی از اختلاف نمره دو چشم.


در نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم، اگر دید هر دو چشم بسیار کم باشد، هر دو چشم و اگر تفاوت دید آنها زیاد باشد، چشم ضعیف‌تر نمی‌تواند تصویر واضحی از اشیا دریافت کند و در نتیجه دچار تنبلی می‌شود.
لوچی یا انحراف چشم می‌تواند باعث دو بینی شده در نتیجه تصویر واضحی روی شبکیه تشکیل نشود بدین ترتیب مغز به‌تدریج برای حذف دو بینی، تصویر چشم منحرف را حذف کرده و تنبلی چشم ایجاد خواهد شد.اشکالات مادرزادی در ساختمان چشم، مانند آب مروارید و پایین افتادگی پلک، کدورت قرنیه و فاکتورهای ژنتیکی باعث می‌شود که چشم نتواند تصویر واضحی از اشیا دریافت کند و به‌تدریج دچار تنبلی شود.

تنها راه پیشگیری از تنبلی چشم تشخیص به‌موقع عوامل ایجاد کننده آن است و چون بسیاری از این عوامل برای خانواده‌ها ناشناخته است، چشم همه کودکان باید حداقل سه بار قبل از دبستان در زمانهای مختلف (یعنی سه ماهگی، دو تا سه سالگی و 5 تا شش سالگی) معاینه شود.
زمانی که تنبلی در نتیجه عیوب انکساری ایجاد شود اولین اولویت در درمان، تصحیح از طریق عینک خواهد بود و پس از آن باید کودک را به استفاده از چشم ضعیف وادار کرد که این کار معمولا با بستن چشم سالم برای هفته‌ها یا ماه‌ها صورت می‌گیرد.
بهترین سن برای درمان تنبلی چشم قبل از هفت سالگی است زیرا هنوز سیستم بینایی ثبات و استحکام لازم را پیدا نکرده و احتمال بیشتری وجود دارد که بینایی به حالت اول برگردد.
درصورت تشخیص تنبلی چشم، حتما تا پایان ده سالگی پیگیر وضعیت بینایی و تغییرات عیوب انکساری کودک باشید و اگر متخصص توصیه کرد چشم کودک را ببندید، طبق دستور او عمل کنید و چشم کودک را کمتر یا بیشتر از زمان تعیین شده نبندید.

تعداد بازدید:۳۹۹

اخطار:مطالب پزشکی تنها جنبه آموزشی و پیشگیرانه داشته و نباید جایگزین مراجعه به پزشک تلقی کرد. هدف از ثبت مطالب جنسی ایجاد روابطی صمیمانه بین زن و شوهر و استحکام کانون خانواده است.