سلامت باش

پیشگیری بهتر از درمان بیماریها

سلامت باش

چشم عضو بسیار حساسی است که بیماری های آن پیچیدگی های خاصی دارد. مخصوصاً زمانی که عصب بینایی دچار آسیب می شود.در این شرایط میزان دیدی که از بین می رود غیرقابل برگشت است ولی با تشخیص زودرس، پیگیری دقیق و استفاده منظم از داروهای تجویز شده می توان از آسیب بیشتر جلوگیری کرد.
عصب بینایی معمولا به دلیل افزایش فشار چشم آسیب می بیند. در اثر فشار تعدادی از رشته های عصبی از بین می رود و در نتیجه کاهش بینایی اتفاق می افتد. اگر بیماری های مربوط به عصب تشخیص داده نشود یا درمان نشود باعث از دست رفتن دایمی دید محیطی می شود.
متاسفانه در بسیاری از موارد این بیماری علایم ندارد و دید بیمار خوب است و چون به تدریج میدان بینایی از دست می رود بیمار متوجه نمی شود. در نهایت با از دست رفتن دید مرکزی باعث کوری کامل می شود. اگر تعادل ترشح مایع داخل چشم و خروج آن به هم بخورد در نتیجه فشار چشم بالا می رود.
وقتی نشانه و علامتی در کار نیست
در اکثر بیماران نشانه و علایم کمی وجود دارد ولی در مراحل پیشرفته علایم زیر دیده می شود: کاهش دید محیطی، ایجاد هاله های رنگی اطراف نور، نیاز به تغییر مکرر و زود به زود عینک و مشکل در تطابق با تاریکی.
نوعی بیماری می تواند به طور ناگهانی و به صورت حاد به نام آب سیاه زاویه بسته حاد اتفاق افتد. در این صورت مریض با سردرد و چشم درد شدید، قرمزی چشم و کاهش بینایی مراجعه می کند که پس از درمان دارویی و درمان لیزری بیمار درمان می شود. به طور کلی بیماری آب سیاه را به دوگونه زاویه باز و زاویه بسته تقسیم بندی می کنند.


این بیماری از آنجا به این نام خوانده می شود که زاویه ای که مایع از آن خارج می شود «باز» است. با این حال، به دلایل نامشخص، تخلیه زلالیه به کندی صورت می گیرد. کندی حرکت زلالیه سبب تجمع آن و بالارفتن فشار داخل چشم می شود. در گلوکوم زاویه بسته به دلیل تنگی شدید زاویه یا مسدودشدن آن، مایع زلالیه نمی تواند از چشم خارج شود.
در این بیماران یک افزایش ناگهانی و بسیار بالا در فشار چشم دیده می شود. این افزایش فشار می تواند در مدت بسیار کوتاه سبب آسیب دیدن عصب بینایی و کاهش دید شود. گلوکوم زاویه باز در ابتدا علامت خاصی ندارد. دید طبیعی بوده و هیچ گونه درد یا ناراحتی وجود ندارد.
بعضی از بیماری ها نیز می تواند ریسک ابتلا به گلوکوم را بیشتر کند. سردسته این بیماری ها، بیماری قند و فشار خون است. در چشم هایی با نزدیک بینی بالا نیز ریسک ابتلا به بیماری بیشتر است. اگر در افراد فامیل شما کسی را با بیماری آب سیاه (بالا بودن فشار چشم) سراغ دارید در اولین فرصت سعی کنید از وضعیت فشار چشم تان اطمینان پیدا کنید؛ چرا که احتمال ابتلا به بیماری آب سیاه در کسانی که در خانواده شان سابقه این بیماری وجود دارد بیشتر است.
اگر یکی از والدین یا خواهر و برادر شما آب سیاه داشته باشد، شانس گرفتاری چشم شما به این بیماری در حد 20 درصد خواهد بود. اگر به هر دلیلی از داروی کورتن (خوراکی، تزریقی، استنشاقی یا قطره) استفاده می کنید، در طول مدت درمان باید از وضعیت فشار چشم خود اطلاع حاصل کنید؛ چرا که مصرف هر نوع داروی کورتون دار به مدت حدودا بیش از یک هفته تا 10 روز در بعضی از افراد می تواند سبب بالا رفتن فشارچشم و آسیب دایمی و غیرقابل برگشت عصب بینایی چشم شود.
اگر قبلا تحت عمل آب مروارید از نوع مادرزادی قرار گرفته اید، بهتر است که در هر ویزیت (حداقل سالی یک بار برای سالیان متوالی)، از چشم پزشک تان سراغ میزان فشار چشم خود را بگیرید.
با ادامه یافتن بیماری، آرام آرام میدان بینایی بیمار محدود و محدودتر می شود، اما دید مرکزی تا مراحل نهایی بیماری حفظ می شود. به همین جهت بیمار نمی تواند در مراحل ابتدایی متوجه بیماری اش شود. در صورت عدم درمان در مراحل انتهایی بیمار ناگهان متوجه می شود که دید محیطی اش به شدت محدود شده است؛ درست مثل اینکه از درون یک لوله تفنگ به اطراف نگاه می کند. با ادامه یافتن بیماری باقیمانده دید در مرکز نیز از بین رفته و بیمار کور می شود.
برعکس؛ گلوکوم با زاویه بسته معمولا بسیار پرسروصداست و با علایم شدید درد چشم، تهوع، سردرد، قرمزی چشم و تاری دید که به صورت ناگهانی بروز می کند.
در صورت عدم درمان، بیمار ممکن است در مدت بسیار کوتاهی برای همیشه نابینا شود. نوع دیگر این بیماری می تواند در بدو تولد وجود داشته باشد یا به تدریج در سنین پایین خود را نشان دهد که به آن آب سیاه مادرزادی می گویند. کودکان مبتلا معمولا علایم واضحی نظیر بزرگی قرنیه؛ خاکستری و کدر شدن رنگ قرنیه، حساسیت به نور و اشک ریزش شدید را دارند.

چگونه درمان کنیم؟
هدف در درمان بیماری گلوکوم؛ پایین آوردن فشار داخل چشم به کمک روش های مختلف مانند دارودرمانی، لیزردرمانی، جراحی یا ترکیبی از این روش هاست که بسته به نوع و شدت بیماری توسط پزشک معالج انتخاب می شود. درمان آن هیچ گاه افت دید و آسیب قبلی را نمی تواند جبران کند و در بهترین شرایط فقط می تواند از آسیب بیشتر پیشگیری کند:
- هدف از درمان هم متوقف کردن کامل تخریب عصب بینایی است.
- ریختن قطره ها را همراه با ناهار، شام، صبحانه تنظیم کنید تا فراموش نشود.
- پلک پایینی را پایین بکشیم و اجازه بدهیم که قطره در فضای بین چشم و پلک قرار گیرد. سپس چشم را بسته و با یک انگشت به مدت دو دقیقه به آرامی گوشه داخلی چشم را فشار دهیم تا خروج قطره از مجرای اشکی کاهش یابد.
-فاصله بین دو قطره حتما 10 دقیقه یا بیشتر باشد.
-سر قطره به هیچ عنوان با پلک، مژه و چشم نباید تماس داشته باشد چون باعث آلودگی می شود.
- داروهای خود را مرتب مصرف کنید.
- به یاد بسپارید که درمان دارویی، لیزری و جراحی آب سیاه جهت بهتر شدن دید شما نیست، صرفا جهت متوقف کردن این بیماری است و همین مقدار دید را برای شما حفظ می کند.

تعداد بازدید:۳۵۸

اخطار:مطالب پزشکی تنها جنبه آموزشی و پیشگیرانه داشته و نباید جایگزین مراجعه به پزشک تلقی کرد. هدف از ثبت مطالب جنسی ایجاد روابطی صمیمانه بین زن و شوهر و استحکام کانون خانواده است.

بینایی

چشم

بیماریها

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی